Research Article

Miyelodisplastik sendrom hastalığında P53 polimorfizmlerinin önemi

Volume: 61 Number: 2 June 13, 2022
  • Bahar Vatansever
  • Duygu Aygüneş Jafari *
  • Hale Güler Kara
  • Ege Sevinç
  • Burçin Kaymaz
  • Gülay Alp
  • Fahri Şahin
  • Güray Saydam
  • Buket Kosova
EN TR

Miyelodisplastik sendrom hastalığında P53 polimorfizmlerinin önemi

Öz

Amaç: Miyelodisplastik sendrom (MDS) akut miyeloid lösemiye dönüşüm riski yüksek olan, artmış apoptozis ve azalmış hematopoez oranlarıyla karakterize klonal bir hastalıktır. MDS patogenezi tam olarak açıklanabilmiş değildir. Olguların ~%50' si anormal karyotiptedir ve bu oran ikincil MDS' de %80 civarındadır. P53 proteini kök hücre homeostazının önemli düzenleyicisidir ve hücre döngüsünün düzenlenmesi, apoptotik ile enflamatuar yanıt gibi bir dizi hücresel olayda yer alır. Genomik bütünlüğün korunmasında da önemli görevleri bulunan TP53 geni kanserlerde sıklıkla mutasyona uğramaktadır; ancak, mutasyonlarının yanında bazı gen polimorfizmlerinin de kanserle ilişkili oldukları bilinmektedir. Çalışmadaki amacımız, dört yaygın p53 tek nükleotid polimorfizminin MDS’ deki yaygınlıklarını ve hastalık gelişimi üzerine etkilerini belirlemektir. Bu amaçla, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye Anabilim Dalı Hematoloji Bilim Dalı' nda MDS tanısı ile takip edilen ya da yeni tanı almış 100 olgu çalışmaya dahil edildi.

Gereç ve Yöntem: MDS’li olguların periferik kan lökositlerinden izole edilen DNA’lar gerçek-zamanlı PCR yöntemiyle çalışılarak, p53 polimorfizmleri (rs35163653, rs35993958, rs1800371, rs1042522) uygun probların kullanımıyla ve erime eğrisi analizleriyle belirlendi.

Bulgular: İncelenen dört yaygın p53 polimorfizmin arasında özellikle rs1042522 polimorfizmindeki atasal olmayan G alelinin MDS’li olgularda artmış olduğu gözlenmiştir (C:%30.3; G:%69.7). Fonksiyonel olduğu, yani sentez edilen proteinin fonksiyonunu etkilediği bilinen bu polimorfizmde 417. pozisyonundaki C nukleotidinin G’ye transisyonu (C>G), proteinin 72. pozisyonundaki prolin amino asidinin arjinine (P72R) kodlanmasına yol açmaktadır.

Sonuç: Çalışmamız, MDS hastalık grubunda rs35163653, rs35993958, rs1800371 ve rs1042522 p53 polimorfizmlerinin araştırıldığı ilk çalışmadır. Bunlardan, rs1042522 polimorfizminin kansere yatkınlık ve duyarlılıkla ilişkili olduğu yapılan diğer bazı çalışmalarla gösterilmiş olması nedeniyle, MDS hastalığı için de yüksek risk oluşturabileceği düşünülmektedir. Sonuç olarak, MDS hastalığı için gerçekleştirilen bu çalışmanın daha geniş bir olgu grubuyla tekrarlanmasıyla rs1042522 polimorfizmi ileride MDS teşhisinde belirteç olarak kullanılabilecektir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Jabbour E, Short NJ, Montalban-Bravo G, Huang X, Bueso-Ramos C, Qiao W, Yang H, Zhao C, Kadia T, Borthakur G, Pemmaraju N, Sasaki K, Estrov Z, Cortes J, Ravandi F, Alvarado Y, Komrokji R, Sekeres MA, Steensma DP, DeZern A, Roboz G, Kantarjian H, Garcia-Manero G. Randomized phase 2 study of low-dose decitabine vs low-dose azacitidine in lower-risk MDS and MDS/MPN. Blood 2017; 130 (13): 1514-22
  2. Solé F, Espinet B, Sanz GF, Cervera J, Calasanz MJ, Luño E, Prieto F, Granada I, Hernández JM, Cigudosa JC, Diez JL, Bureo E, Marqués ML, Arranz E, Ríos R, Martínez Climent JA, Vallespí T, Florensa L, Woessner S. Incidence, characterization and prognostic significance of chromosomal abnormalities in 640 patients with primary myelodysplastic syndromes. British Journal of Haematology, 2000; 108 (2), 346-56.
  3. Paydaş, S. Young age MDS: differences between Western and Eastern countries. Leukemia Research 2006; 30 (3), 362.
  4. Arber DA, Orazi A, Hasserjian R, Thiele J, Borowitz MJ, Le Beau MM. The 2016 revision to the World Health Organization classification of myeloid neoplasms and acute leukemia. Blood 2016; 127, 2391-405.
  5. Greenberg PL, Attar E, Bennett JM, Bloomfield CD, Borate U, De Castro CM, Deeg HJ, Frankfurt O, Gaensler K, Garcia-Manero G, Gore SD, Head D, Komrokji R, Maness LJ, Millenson M, O'Donnell MR, Shami PJ, Stein BL, Stone RM, Thompson JE, Westervelt P, Wheeler B, Shead DA, Naganuma M. Myelodysplastic Syndromes: Clinical Practice Guidelines in Oncology. Journal of the National Comprehensive Cancer Network 2013; JNCCN, 11 (7), 838-74.
  6. Greenblatt M.S., Bennett W. P., Hollstein M., Harris C.C. Mutations in the p53 tumor suppressor gene: clues to cancer etiology and molecular pathogenesis. Cancer Research 1994; 54, 4855-78.
  7. Soussi, T., p53 alterations in human cancer: more questions than answers. Oncogene 2017 (26(15)), 2145-56.
  8. Soussi, T. and Wiman, KG. Shaping genetic alterations in human cancer: the p53 mutation paradigm. Cancer Cell 2007; (12(4)), 303-12.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Research Article

Authors

Bahar Vatansever
0000-0003-4923-1144
Türkiye

Duygu Aygüneş Jafari *
0000-0003-4756-7365
Türkiye

Hale Güler Kara
0000-0002-4304-3727
Türkiye

Ege Sevinç
0000-0003-0150-6436
Türkiye

Burçin Kaymaz
0000-0003-1832-1454
Türkiye

Gülay Alp
0000-0003-1908-8439
Türkiye

Fahri Şahin
0000-0001-9315-8891
Türkiye

Güray Saydam
0000-0001-8646-1673
Türkiye

Buket Kosova
0000-0003-3636-6082
Türkiye

Publication Date

June 13, 2022

Submission Date

June 23, 2021

Acceptance Date

January 16, 2022

Published in Issue

Year 2022 Volume: 61 Number: 2

Vancouver
1.Bahar Vatansever, Duygu Aygüneş Jafari, Hale Güler Kara, Ege Sevinç, Burçin Kaymaz, Gülay Alp, Fahri Şahin, Güray Saydam, Buket Kosova. Miyelodisplastik sendrom hastalığında P53 polimorfizmlerinin önemi. EJM. 2022 Jun. 1;61(2):259-68. doi:10.19161/etd.1127363

Ege Journal of Medicine enables the sharing of articles according to the Attribution-Non-Commercial-Share Alike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0) license.