Genç erişkinlerde çocukluk çağı travmaları, yalnızlık ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişki

Aim: The purpose of this study is to examine the relationship between childhood traumas, loneliness and anger expression styles in young adults. Materials and Methods: The research model is descriptive and relational type. The study group consists of 370 university students who have been studying at Haliç University in 2019-2020 and who participating voluntarily.in the study. In the study, the Socio-Demographic Information in order to collect personal information of the participants, the Childhood Traumas Scale in order to evaluate their traumatic experiences in childhood, the UCLA Loneliness Scale in order to measure their sense of loneliness, and the Anger Expression Style Scale in order to determine their anger expression styles were used as data collection tools. Results: In the study it was determined that 64.9% of young adults are women, 72.4% were 20 years old, and while one from their family members of the 24.9% of the participants died, the babyhood/childhood care of 84.9% of the participants was taken care by the their family. The total trauma score of childhood of young adults was determined as (x ̅= 40.65; ss =11.42), anger expression style total score of (x ̅=76.29; ss =14.77), the loneliness score of (x ̅=35.89; ss=9.43). A positive and significant relationship was determined between childhood traumas and anger expression styles of young adults. In addition, it was found that the anger expression styles and loneliness levels of young adults is positively and significantly related. Conclusion: As a result of the research, a relationship was found between childhood traumas, loneliness and anger expression styles of young adults. Increasing childhood traumas and aggressive behaviors as anger expression show the importance of increasing research on this subject. It is thought that the results of the research will contribute to the science of psychology and will guide future studies on similar topics.

Amaç: Araştırma genç erişkinlerde çocukluk çağı travmaları, yalnızlık ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma modeli betimsel ve ilişkisel tiptir. Çalışma grubunu Haliç Üniversitesi’nde 2019-2020 Eğitim-öğretim döneminde öğrenim görmekte olan, araştırmaya gönüllü olarak katılan 370 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada genç erişkinlerin %64,9’unun kadın, %72,4’ünün 20 yaş, %24,9’unun aile içinde kayıp yaşadığı ve %84.9’unun bebeklik/çocukluk dönemi bakımını ailesinin üstlendiği belirlenmiştir. Genç erişkinlerin çocukluk çağı travma toplam puanı (x ̅=40.65; ss=11.42), öfke ifade tarzı toplam puanı (x ̅=76,29; ss=14,77) ve yalnızlık puanı (x ̅=35.89; ss=9.43) olarak tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma sonucunda, genç erişkinlerin çocukluk çağı travmalarının yalnızlık ve öfke ifade tarzları arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişki saptanmıştır. Artan çocukluk çağı travmaları ve öfke dışa vurumu olarak saldırganlık içeren davranışlar bu konuyla ilgili olan araştırmaların arttırılmasının önemini göstermektedir. Araştırmanın sonuçları psikoloji bilimine katkı sağlayacak ve ileride yapılacak benzer çalışmalara yol gösterici olacağı düşünülmektedir.