Morphological and morphometric evaluation of the coccyx in adults with computed tomography

Amaç: Türkiye popülasyonunda bilgisayarlı tomografide yapılan ölçümler ile normal koksigeal morfoloji ve morfometriyi araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kasım 2020-Nisan 2021 tarihleri arasında merkezimizde alt batın bilgisayarlı tomografi veya pelvik bilgisayarlı tomografi çekilen 428 hastaya ait görüntüler retrospektif olarak değerlendirildi. Sakral ya da koksigeal patolojisi ya da kırığı olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Sagital plan reformatlardan koksiks segment sayıları, koksiks tipleri; morfometrik olarak parametreler olarak sakral ve koksigeal dik uzunluk, sakral ve koksigeal kavisli uzunluk, sakral ve koksigeal eğrilik indeksi, sakrokoksigeal ve interkoksigeal açılar ölçüldü. Bu parametrelerin yaş ve cinsiyetle ilişkileri ve farklılıkları analiz edildi. Bulgular: Tip 1 koksiks (%45,8) en sık saptanan koksiks tipi olup 2 hastada (%0,5) Tip 0 koksiks saptandı. Hastaların 234’ünde (%54,6) koksiks 4 segmentten oluşmaktaydı ve en sık görülen varyasyondu. Sakrum ve koksiksin ortalama dik uzunluğu 110,2 mm ve 33,1 mm olarak; kavisli uzunlukları sırasıyla 124,5 mm ve 41,6 mm olarak saptandı. Ortalama sakral ve koksigeal eğrilik indeksi 90,4 ve 86,3 olarak ölçüldü. Ortalama sakrokoksigeal ve interkoksigeal açılar ise 109,2° ve 43,3° derece olarak saptandı. Sakrokoksigeal açı ile cinsiyet arasında anlamlı farklılık tespit edildi (p=0,001). Sonuç: Koksigeal morfoloji ve morfometri ülkemizde yapılmış diğer araştırmalarla karşılaştırıldığında daha heterojen olarak saptanmıştır. Tip 0 koksiks literatürde yeni tanımlanmış, sadece Türk popülasyonunda tariflenmiş bir morfolojik tip olup radyolojik sınıflamaya eklenmesi faydalı olacaktır. Özellikle asemptomatik hastalarda olağan vertebral anatominin bilinmesi koksidinialı hastalarda gereksiz cerrahiyi önleyebilir.

Aim: We aimed to detect the normal coccygeal morphology and morphometry in the Turkish population using computed tomography. Materials and Methods: Lower abdominal computed tomography or pelvic computed tomography images of 428 patients obtained between November 2020 and April 2021 were evaluated retrospectively. Patients with sacral or coccygeal pathology or fracture were excluded from the study. Coccyx segment numbers from sagittal plane reformats, coccyx types; Sacral and coccygeal vertical length, sacral and coccygeal curved length, sacral and coccygeal curvature index, sacrococcygeal and intercoccygeal angles were measured as morphometric parameters. The relationships and differences of these parameters with age and gender were analyzed. Results: Type 1 coccyx (45.8%), was the most common type of coccyx and Type 0 coccyx was detected in 2 patients (0.5%). The coccyx consisted of 4 segments in 234 (54.6%) patients and was the most common variation. Mean vertical length of sacrum and coccyx was 110.2 mm and 33.1 mm; curved lengths were found to be 124.5 mm and 41.6 mm, respectively. The mean sacral and coccygeal curvature indexes were measured as 90.4 and 86.3. The mean sacrococcygeal and intercoccygeal angles were 109.2° and 43.3°. There was a statistically significant correlation between the sacrococcygeal angle and gender (p=0.001). Conclusion: The coccygeal morphology and morphometry show more heterogeneity when compared with other studies made in our population. Type 0 coccyx is a newly defined morphological type in the literature. It is detected only in the Turkish population, and it would be useful to add it to the radiologic classification. Knowing the usual vertebral anatomy, especially in asymptomatic patients, may prevent unnecessary surgery in patients with coccidynia.