A Novel Challenge in Elderly People with Hemophilia: Cancer

Amaç: Çalışmamızda hemofilik bireylerde kanser prevalansının değerlendirilmesi ve kanserli hemofili hastalarının demografik ve klinik özelliklerinin tanımlanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Merkezimizde 2010-2020 yılları arasında takip edilen hemofilik bireylerin verileri geriye dönük olarak analiz edildi. Bunlar arasında herhangi bir tipte kanser tanısı konulan hastalar ayrıca değerlendirildi. Kanser tanısı olan ve olmayan tüm hemofilik bireylerin hemofili tipi (A ve B) ve hastalık şiddeti (ciddi, orta ve hafif), inhibitör durumu ve faktör tedavisi stratejisi (profilaksi veya kanadıkça) gibi klinik özellikleri kaydedildi. Bulgular: Ortanca yaşı 40 (aralık, 19-86) olan toplamda 447 hasta (Hemofili A =355) ve B =92) çalışmaya dahil edildi. On beş (%3,4) hastanın herhangi bir kanser tanısı vardı. Kanser tanısı olan ve olmayan hastalar hemofili tipi, hemofili şiddeti, faktör replasman tedavisi ve inhibitör durumu açısından karşılaştırıldığında hastalar arasında anlamlı bir fark yoktu. Kanser tanısı olan hemofili hastaları kanser olmayanlara göre daha yaşlıydı. Hastalarda en sık görülen kanser türleri kolorektal karsinom (n=3) ve akciğer kanseri (n=3) idi. Hepatit C ile enfekte olan iki hastada virüsle ilişkili kanser, hepatoselüler karsinom vardı. Tüm hastalar kanserleri için yeterli ve uygun olan tedavi yöntemleriyle tedavi edildi. Hastaların tamamında kemoterapi ve/veya radyoterapi ve/veya cerrahi sırasında hemostaz etkin bir şekilde sağlandı. Sonuç: Günümüzde, yaşlı hemofilik bireylerde kanser tanısının daha sık görülmesi beklenmektedir. Bu hastalara kişiselleştirilmiş kapsamlı hemofili bakımı ve faktör replasmanları ile birlikte genel popülasyona benzer şekilde uygun kanser tedavilerinin verilmesi sağlanmalıdır.

Amaç: Çalışmamızda hemofilik bireylerde kanser prevalansının değerlendirilmesi ve kanserli hemofili hastalarının demografik ve klinik özelliklerinin tanımlanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Merkezimizde 2010-2020 yılları arasında takip edilen hemofilik bireylerin verileri geriye dönük olarak analiz edildi. Bunlar arasında herhangi bir tipte kanser tanısı konulan hastalar ayrıca değerlendirildi. Kanser tanısı olan ve olmayan tüm hemofilik bireylerin hemofili tipi (A ve B) ve hastalık şiddeti (ciddi, orta ve hafif), inhibitör durumu ve faktör tedavisi stratejisi (profilaksi veya kanadıkça) gibi klinik özellikleri kaydedildi. Bulgular: Ortanca yaşı 40 (aralık, 19-86) olan toplamda 447 hasta (Hemofili A =355) ve B =92) çalışmaya dahil edildi. On beş (%3,4) hastanın herhangi bir kanser tanısı vardı. Kanser tanısı olan ve olmayan hastalar hemofili tipi, hemofili şiddeti, faktör replasman tedavisi ve inhibitör durumu açısından karşılaştırıldığında hastalar arasında anlamlı bir fark yoktu. Kanser tanısı olan hemofili hastaları kanser olmayanlara göre daha yaşlıydı. Hastalarda en sık görülen kanser türleri kolorektal karsinom (n=3) ve akciğer kanseri (n=3) idi. Hepatit C ile enfekte olan iki hastada virüsle ilişkili kanser, hepatoselüler karsinom vardı. Tüm hastalar kanserleri için yeterli ve uygun olan tedavi yöntemleriyle tedavi edildi. Hastaların tamamında kemoterapi ve/veya radyoterapi ve/veya cerrahi sırasında hemostaz etkin bir şekilde sağlandı. Sonuç: Günümüzde, yaşlı hemofilik bireylerde kanser tanısının daha sık görülmesi beklenmektedir. Bu hastalara kişiselleştirilmiş kapsamlı hemofili bakımı ve faktör replasmanları ile birlikte genel popülasyona benzer şekilde uygun kanser tedavilerinin verilmesi sağlanmalıdır.