Cyberchondria and quality of life in anxiety and obsessive-compulsive disorder: A cross-sectional assessment from a tertiary center

Aim: Cyberchondria refers to excessive internet searches for medical knowledge. Studies evaluating cyberchondria in the psychiatric clinical population are scarce. We aimed to investigate the relationship between cyberchondria and general anxiety, health anxiety, and quality of life scores of patients diagnosed with anxiety disorders or obsessive-compulsive disorder. Materials and Methods: Sociodemographic, clinical, and internet use-related data of the patients who applied to the psychiatric outpatient clinic of a university hospital were collected. Sixty-one patients with anxiety disorders (n = 34), obsessive-compulsive disorder (n = 22), or both were included. Hamilton Anxiety Rating Scale (HARS), Cyberchondria Severity Scale (CSS), Anxiety Sensitivity Index-3 (ASI-3), Health Anxiety Inventory Short Version (SHAI), Adult Separation Anxiety Questionnaire (ASA), and Short Form 36 (SF-36) were applied. Results: Most visited websites were social media (86.9%), more than half of the participants did online research about psychiatric disorders, half of those felt relief, and 10% changed or stopped their medication after online searches. CSS scores were associated with SHAI (p = .007), HARS (p = .022), absence of psychiatric comorbidity (p = .005), and average time spent on the internet per day (p < .001) in regression analysis. SF-36 social functioning scores were negatively correlated with CSS scores (r = -.276, p = .036). Anxiety disorders and obsessive-compulsive disorder patients did not differ significantly in terms of CSS scores (p = .650, t = .457). Conclusion: Considering the increasing digitalization and internet use, research is needed to navigate the development of appropriate interventions by examining the concept of cyberchondria and its relationship with mental disorders.

Amaç: Siberkondri, tıbbi bilgiye erişim amacıyla yapılan aşırı düzeyde internet araması anlamına gelir. Psikiyatrik klinik popülasyonda siberkondriyi değerlendiren çalışmalar az sayıdadır. Çalışmamızda anksiyete bozukluğu veya obsesif kompulsif bozukluk tanısı alan hastalarda siberkondri düzeyleri ile anksiyete, sağlık anksiyetesi ve yaşam kalitesi puanları arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bir üniversite hastanesinin psikiyatri polikliniğine başvuran hastaların sosyodemografik, klinik ve internet kullanımına ilişkin verileri toplandı. Anksiyete bozukluğu (n = 34), obsesif kompulsif bozukluk (n = 22) veya her iki tanının birlikte görüldüğü toplam 61 hasta çalışmaya dahil edildi. Katılımcılara Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği (HADÖ), Siberkondri Ciddiyet Ölçeği (SCÖ), Anksiyete Duyarlılığı İndeksi 3 (ASİ-3), Sağlık Anksiyetesi Ölçeği Kısa Formu (SAÖ-KF), Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Anketi (YAAA) ve Kısa Form 36 (SF-36) uygulandı. Bulgular: En çok ziyaret edilen websitelerinin sosyal medya (%86,9) olduğu, katılımcıların yarısından fazlasının psikiyatrik bozukluklarla ilgili çevrim içi araştırma yapmış olduğu, araştırma sonrasında yarısının rahatlama hissi yaşadığı ve %10'unun çevrim içi aramalar sonrasında ilaçlarını değiştirmiş veya bırakmış olduğu saptandı. Regresyon analizinde SCÖ puanları SAÖ-KF (p = .007), HADÖ (p = .022), psikiyatrik komorbiditenin olmaması (p = .005) ve günlük internette geçirilen ortalama süre (p < .001) ile ilişkiliydi. SF-36 sosyal işlevsellik puanları ile SCÖ puanları arasında negatif korelasyon görüldü (r = -.276, p = .036). Anksiyete bozuklukları ve obsesif-kompulsif bozukluk tanı grupları arasında SCÖ puanları açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p = .650, t = .457). Sonuç: Artan dijitalleşme ve internet kullanımı göz önüne alındığında, siberkondri kavramını ve bunun psikiyatrik hastalıklarla ilişkisini inceleyerek uygun müdahalelerin geliştirilmesine yön verecek araştırmalara ihtiyaç vardır.