Identifying the caregiver burden for the elderly population aged ≥85 years in a province

Amaç: 85 yaş ve üzeri yaşlı birey sayısı giderek artmaktadır. Bu artışla birlikte yaşlıların bakım ihtiyaçları ve bakım veren yükü artmaktadır. Bu çalışma, 85 yaş üstü nüfusa bakım verenlerin yükünü ve bununla ilişkili faktörleri tanımlamayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Bu Kesitsel tipteki bu çalışmanın evreni, Burdur ilinde yaşayan 85 yaş üstü 3741 kişidir. N = 3741 kişi, p = 0,50; q = 1-p; t = 1,96; d = 0,05 olup örnek büyüklüğü 348 kişi olarak hesaplanmıştır. Örneklemin seçiminde Aile Hekimliği Bilgi Sistemi kullanılacağından, her aile hekiminden alınacak yaşlıların sayısı aile hekimi sayısının bölünmesiyle bulunmuştur. Buna göre, Aile hekimi başına düşen yaşlı sayısı 4,4 olarak tespit edilmiştir (348/79 = 4,4 kişi). Bununla birlikte, yaşlıların ölüm ve hastaneye yatış olasılıkları göz önüne alındığında, her aile hekiminden 5 kişinin alınmasına karar verilmiş ve örneklem sayısı 395 olarak kabul edilmiştir. Beş yaşlı randomizasyon ile belirlenmiştir. İstatistiksel analizde ölçek puanlarına t testi ve varyans analizi uygulanmıştır. Bakım yükünü etkileyen nedenleri belirlemek için ileri doğrusal regresyon yöntemi kullanılarak çok değişkenli analiz yapılmıştır. Bulgular: Yaşlı nüfusun ortalama yaşı 88,0 ± 2,5 dir. Bakım verenlerin yaş ortalaması 60,3 ± 13,1 ve %84,8'i kadındır. Bakıcıların ortalama Zarit Bakım Yükü Ölçeği puanı 35,49 ± 18,08'dir. Bakım yükünü artıran faktörler olarak yaşlı bireyin bağımlılığı, bakıcıların genel sağlık algısının zayıf olması ve aynı evde yaşlı bireyin oturması gözlenmiştir (p = 0,004 ve p = 0,004, p <0,001 ve p = 0,026). Sonuç: Yaşlıların %68,4'ünün bakıma ihtiyacı bulunmaktadır. Yaşlı bireyin bağımlılığı, bakıcının genel sağlık algısının zayıf olması ve yaşlı bireyle aynı evde oturması bakım yükünü artırmaktadır.

Aim: The number of elderly individuals aged ≥85 is steadily increasing. With this increase, the care needs of the elderly and the caregiver burden are increasing. The present study aimed to identify the caregiver burden providing care to a population aged ≥85, as well as it associated factors. Materials and Methods: The universe of this cross-sectional study was 3741 individuals over 85 years of age living in Burdur province. N = 3741 subjects, p = 0.50; q = 1-p; t = 1.96; d = 0.05 and the sample size is calculated as 348 persons. Since Family Medicine Information System will be used in the selection of the sample, the number of elderly people to be taken from each family physician was found by dividing the number of the family physician; accordingly, the number of elderly people per family physicians were found 4.4 (348/79 = 4.4 people). However, considering the possibilities of death or hospitalization of the elderly, it was decided to recruit 5 people from each family physician and the number of samples was accepted as 395. Five elderly were determined by randomization. In statistical analysis, the t-test and analysis of variance were applied on scale scores. Multivariate analysis was performed using forward linear regression method to determine the reasons affecting the care burden. Results: The mean age of the elderly population was 88.0 ± 2.5 years. The mean age of the caregivers was 60.3 ± 13.1 years, and 84.8% of them were women. The mean Zarit Caregiver Burden Scale score of the caregivers was 35.49 ± 18.08. The dependence of the elderly individual, a poor overall health perception of the caregivers, and residence in the same house with the elderly individual were observed as the factors that increased the care burden (p = 0.004 and p = 0.004, p <0.001 and p = 0.026). Conclusion: Of the elderly, 68.4% needed care. The dependence of the elderly individual, a poor overall health perception of the caregiver, and residence in the same house with the elderly individual increased the care burden.