Higher serum Endocan levels are involved in the pathophysiology of chronic venous insufficiency

Amaç: Kronik venöz yetmezlik (KVY), kardiyovasküler sistemin yüksek tanı ve tedavi maliyetleri ile hastaların yaşam kalitesi üzerinde olumsuz etkileri olan, yaygın fakat ihmal edilmiş bir patolojisidir. Endokan bir dermatan sülfat proteoglikandır ve aktif damar endoteli tarafından salgılanır. Yüksek Endokan seviyeleri ile KVY patofizyolojisi arasında ilişkili olabileceğini varsaydık. Bu nedenle bu çalışmada serum Endokan düzeyleri ile KVY arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kronik venöz yetmezliği olan kırk dört hasta ile yaş ve cinsiyet uyumlu 50 olgu çalışmaya dahil edildi. Hastaların başlangıç klinik özellikleri kaydedildi ve serum Endokan düzeyleri hesaplandı. Bulgular: Ortalama Endokan düzeyi ile ortalama trigliserit (TG) düzeyi, KVY (+) grubunda KVY (-) grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla p <0,001 ve p = 0,001). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde; Endokan (p <0,001, Oran oranı (OR) = 3,48, %95 Güven aralığı (CI) = 1,54–8,16) ve TG (p = 0,009, OR = 1,85, %95 CI = 1,36-3,55)' nin bağımsız KVY prediktörleri oldukları bulundu. KVY tahmininde ideal Endokan kesme değerini bulmak için ROC analizi yapıldı. > 2,58 ng/ml’lik bir Endokan değeri, KVY tahmini için %92,4 duyarlılığa, %76,6 özgüllüğe sahiptir (AUC 0,841, p <0,001). Sonuçlar: Bu çalışmada, serum Endocan seviyeleri ile KVY arasındaki ilişkiyi değerlendirdik. Bulgularımız, artmış Endokan düzeylerinin KVY patogenezinde rol oynayabileceğini göstermektedir.

Aim: Chronic venous insufficiency (CVI) is a common but neglected pathology of the cardiovascular system with high diagnosis and treatment costs and negative effects on patients' quality of life. Endocan is a dermatan sulfate proteoglycan and secreted by activated vascular endothelium. We hypothesized that higher Endocan levels may be associated with the pathophysiology of CVI. Thus, in the current study, we aimed to assess the relationship between serum Endocan levels and CVI. Materials and Methods: Forty-four patients with CVI and 50 age- and gender- matched subjects were enrolled into the study. The baseline clinical characteristics of the patients were obtained and serum Endocan levels were calculated. Results: The mean Endocan level and mean triglyceride (TG) level were significantly higher in the CVI (+) group compared to the CVI (-) group (p<0.001 and p=0.001, respectively). In multivariate logistic regression analysis; Endocan (p<0.001, Odds ratio (OR) = 3.48, 95% Confidence interval (C.I.) = 1.54–8.16), and TG (p=0.009, OR = 1.85, 95% C.I. = 1.36–3.55) were found to be independent predictors of CVI. ROC analysis was performed to find out the ideal Endocan cut-off value for predicting CVI. An Endocan value of >2.58 ng/mL has 92.4% sensitivity, 76.6% specificity for the prediction of the CVI (AUC 0.841, (p<0.001)). Conclusions: In the present study, we evaluated the relationship between serum Endocan levels and CVI. Our findings suggest that increased Endocan levels may be involved in the pathogenesis of CVI.