Gebelerde partner şiddetinin değerlendirilmesi ve kadına yönelik şiddetle mücadele konusundaki tedbir kararlarına ilişkin bilgi düzeylerinin belirlenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, gebelerde partner şiddeti özelliklerinin belirlenmesi ve gebelerin kadına yönelik şiddetle mücadele konusundaki tedbir kararlarına ilişkin bilgi düzeylerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte olan bu araştırmaya, Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniği’ne başvuran 125 gönüllü gebe katıldı. Çalışmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanıldı. Veriler SPSS 25.0 programı ile analiz edildi. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Katılımcıların %45,6'sı gebelikte en az bir tür partner şiddetine maruz kalırken, %42,4’ü duygusal, %23,2’si ekonomik, %6,8’i fiziksel ve/veya cinsel, %4,0’ı siber şiddete uğramıştı. En sık haberdar olunan tedbir kararları evden uzaklaştırma ve barınma olanağı sağlanmasıydı. Katılımcıların çoğu (%97,6) tedbir kararı verilebilmesi için delil gerekmediğini ve 6 aydan uzun süreli alınabileceğini bilmiyordu. Sonuç: Araştırmada, genç yaşta gebelik, erken yaşta, istenmeyen ya da görücü usulü yapılan evlilikler, gebelikle ilgili olumsuz duygular, şiddetin kabul edilebilir olarak görülmesi, gebelikte partner şiddeti ile ilişkili bulundu. Tedbir kararlarına ilişkin bilgi düzeylerinin beklenen seviyede olmadığı görüldü

Aim: The aim of this study is to determine the characteristics of partner violence in pregnant women and to evaluate their knowledge levels about precaution decisions on combating violence against women. Materials and Methods: 125 volunteer pregnant women who applied to the Obstetrics and Gynecology Clinic participated in this cross-sectional study. A questionnaire form was used as the data collection tool in the study. The data were analyzed with the SPSS 25.0 program. Statistical significance level was p<0.05. Results: While 45.6% of the participants were exposed to at least one type of partner violence during pregnancy, 42.4% had suffered to emotional violence, 23.2% to economic violence, 6.8% to physical and/or sexual violence, and 4.0% to cyber violence. The most frequently informed precaution decisions were removal from home and providing shelter. However, most of the participants (97.6%) did not know that there is no need for evidence for a precaution decision and that it can be taken for longer than 6 months. Conclusion: In the study, pregnancy at a young age, early, unwanted or arranged marriages, negative feelings about pregnancy, and acceptance of violence were associated with partner violence during pregnancy. The level of knowledge about the precaution decisions was not at the expected level.