TR
EN
RAD50'nin downregülasyonunun rucaparib ve doksorubisin kombinasyonuna sinerjik etkisi
Öz
Amaç: MRN (MRE11-RAD50-NBS1) protein kompleksi bir DNA hasar sensörü olarak işlev görür ve
homolog rekombinasyon onarım mekanizması ile DNA çift sarmal kopmalarının onarımının koordine
edilmesinde önemli roller oynar. Fonksiyonel olmayan MRN aktivitesinin kanser hücrelerini DNA'ya
zarar veren ajanlara veya PARP inhibitörlerine karşı duyarlı hale getirdiği gösterilmiş olsa da,
RAD50'nin rucaparib ve doksorubisin tedavileri üzerindeki fonksiyonel önemi henüz araştırılmamıştır.
Bu araştırmanın amacı, RAD50 defektif kanser hücrelerinin rucaparib ve doksorubisin
kombinasyonuna yanıtının araştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada RAD50 ekspresyon seviyelerinin terapötik potansiyelini
değerlendirmek için insan kemiği osteosarkoma epitel hücreleri (U2OS) kullanıldı. RAD50 mRNA
aktivitesinin ifadesini susturmak için RNA interferans teknolojisi uygulandı. İlgili genlerin mRNA
ekspresyon seviyelerini araştırmak için qRT-PCR tekniği kullanıldı. İlgili protein ekspresyon seviyelerini
değerlendirmek için Western blot analizi yapıldı. RAD50 kaybının rucaparib ve doksorubisin
kombinasyon tedavisi üzerindeki etkisini incelemek için klonojenik sağkalım analizi gerçekleştirildi.
Bulgular: Azalan RAD50 ifadesinin, MRE11 ve NBS1 protein seviyelerinde önemli bir düşüşe neden
olduğu gözlenirken, p53 ve p21’in mRNA ve protein seviyelerini etkilemediği görüldü. Ayrıca, RAD50
kaybı olan hücrelerin akut doksorubisin tedavisi ile DNA hasar yanıt aktivasyonunu kaybettiği
belirlendi. Son olarak, RAD50 susturulmasının PARP inhibitörü olan rucaparib ile birleştirildiğinde
doksorubisinin sitotoksisitesini arttırdığı gözlendi.
Sonuç: Tüm bu sonuçlar birlikte ele alındığında, klinik öncesi bulgularımız, PARP inhibitörlerinin
kanser tedavisinde kullanılmasında RAD50 ekspresyon seviyelerinin prediktif bir biyobelirteç olarak
araştırılabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Lindahl T, Barnes DE. Repair of endogenous DNA damage. Cold Spring Harb Symp Quant Biol. 2000;65:127–33.
- Ciccia A, Elledge SJSJ, Adamo A, Collis SJ, Adelman CA, Silva N, et al. The DNA Damage Response: Making It Safe to Play with Knives. Mol Cell. 2010 Oct;40(2):179–204.
- Vilenchik MM, Knudson AG. Endogenous DNA double-strand breaks: Production, fidelity of repair, and induction of cancer. Proc Natl Acad Sci. 2003 Oct;100(22):12871–6.
- Jackson, S. P. 2002. "Sensing and repairing DNA double-strand breaks". Carcinogenesis, 23(5), 687–696.
- Goodarzi AA, Jeggo PA. The Repair and Signaling Responses to DNA Double-Strand Breaks. In: Advances in genetics. 2013. p. 1–45.
- Hanahan, D., Weinberg, R. A. 2011. "Hallmarks of cancer: the next generation.". Cell, 144(5), 646–674.
- Khanna KK, Jackson SP. DNA double-strand breaks: signaling, repair and the cancer connection. Nat Genet. 2001 Mar;27(3):247–54.
- Wei Dai, Y. Y. 2014. "Genomic Instability and Cancer". Journal of Carcinogenesis & Mutagenesis, 05(02), 1– 13.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
12 Haziran 2023
Gönderilme Tarihi
11 Ağustos 2022
Kabul Tarihi
7 Aralık 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 62 Sayı: 2