Aynı tarihte aynı serviste bulunan Covid-19 yatan hastaları ile sağlık çalışanlarında anksiyetenin karşılaştırılması

Amaç: Hangi popülasyonun en yüksek anksiyete belirtilerine sahip olduğunu ve bunun yordayıcılarını göstermek, psikiyatrik bakım ve hizmetlerin koordinasyonu için önemlidir. SARS-CoV-2 pandemisi sırasında hastanede yatan Covid-19 hastaları ve onlara bakan sağlık çalışanları, psikiyatrik rahatsızlık riski en yüksek olan iki gruptur. Çalışmamızda üçüncü basamak bir hastanede tedavi gören Covid-19 hastaları ve onlarla ilgilenen sağlık çalışanlarının durumluk ve sürekli kaygı düzeylerini aynı zaman diliminde değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu gözlemsel tek merkezli çalışmanın doğası gereği, 5-10 Nisan 2020 tarihleri arasında Covid-19 servisinde bulunan tüm hasta ve personelden amaçlı örnekleme planlanmıştır. Veriler “Sosyodemografik Form” ve “Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (STAI)” ni içeren çevrimiçi bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: Hastanede yatan Covid-19 hastalarının durumluk kaygı düzeyleri t-testinde sağlık çalışanlarına göre anlamlı derecede yüksekti (p = .012) ancak regresyon analizinde bu anlamlılık kayboldu (β = .029, t = .19, p = .85). Covid-19 servisinde yatan hastalarda ve sağlık çalışanlarında yaşam boyu herhangi bir psikiyatrik bozukluğa sahip olmak (p = .002) ve evlilik bağı içinde olmamak (p= .035) durumluk kaygının yordayıcılarıydı; ileri yaşta (p = .006), kadın olmak (p = .007) ve yaşam boyu psikiyatrik bozukluğa sahip olmak (p = .002) sürekli kaygı puanları ile ilişkiliydi. Sonuç: Yaşam boyu psikiyatrik bozukluğa sahip olmak, Covid servisinde yatan hastalar ile onlara bakım veren doktor ve hemşirelerin hem durumluk hem de sürekli kaygılarının ortak belirleyicisiydi. Psikiyatristler öncelikle pandemi öncesi muayene veya tedavi ettikleri kişiler için Covid-19 servisinden ulaşılabilir olmalıdır.

Aim: Demonstrating which population has the highest anxiety symptoms and its predictors is important for the coordination of psychiatric care and services. Hospitalized patients with Covid-19 and healthcare professionals caring for them are the two groups with the highest risk of psychiatric disorders during the SARS-CoV-2 pandemic. We aimed to assess the state and trait anxiety levels of Covid-19 patients and healthcare professionals simultaneously in the same Covid-19 ward of a tertiary center hospital. Materials and Methods: Given the nature of this observational single-center study, purposive sampling of all patients and staff in the Covid-19 ward between 5-10 April 2020 was planned. The data was collected via an online survey using “Sociodemographic Form” and “State-Trait Anxiety Inventory (STAI)”. Results: The state anxiety levels of hospitalized patients with Covid-19 were significantly higher than healthcare workers in t-test (p = .012) however this was resolved in regression analysis (β = .029, t = .19, p = .85). Not being in a marital bond (p = .035) and having a lifetime psychiatric disorder (p = .002) were predictors of state anxiety; older age (p = .006), being female (p = .007) and having a lifetime psychiatric disorder (p = .002) were associated with trait anxiety scores in patients and healthcare workers in the Covid-19 ward. Conclusion: Having a lifetime psychiatric disorder was the common item for both state and trait anxiety of patients, doctors, and nurses in the Covid ward. Psychiatrists should be accessible in the Covid-19 ward primarily for individuals whom they evaluated or treated before the pandemic.