Psödoartroz ve maluliyet oranı: Yönetmelik kısıtlılığı üzerine bir olgu

Maluliyet değerlendirmelerinde kullanılan yönetmeliklerde, hastanın arızasının tam olarak karşılığının bulunmadığı durumlardaki yaklaşım farklılıkları sonucu doğan zarar, adli-tıbbi uygulamalarda önemli bir sorundur. Sunulan olgu, Temmuz 2016’da trafik kazası sonucu yaralanmış olup maluliyet oranının hesaplanması için Anabilim Dalımıza yönlendirilmişti. Kaza sonrasında sağ humerus şaft kırığı saptanan olgunun 2024 yılında tarafımızca yapılan muayenesinde; üst ekstremite kas güçlerinin olağan olduğu, sağ dirsek ve el bileği eklem hareketlerinin normal sınırlarda olduğu, sağ kolda kaynamanın gerçekleşmemesine bağlı patolojik hareket olduğu görüldü. Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik’te yalancı eklem arızasının karşılığı olmadığından olgunun arızasına en yakın arıza çeşidi hesaplamada göz önünde bulunduruldu. Bu olgu sunumu ile kullanılan yönetmeliğin bu konudaki eksikliğini vurgulamak ve çözüm önerilerini paylaşmak amaçlandı.

In disability evaluations, discrepancies arising when a patient’s impairment does not exactly match categories in existing regulations constitute a significant issue in forensic-medical practice. The presented case involved an individual injured in a traffic accident in July 2016, referred to our Department for disability assessment. Examination in 2024 revealed normal upper extremity muscle strength and full range of motion at the right elbow and wrist, yet pathological motion persisted in the right arm due to non-union of a previously fractured humeral shaft. Regulation on Disability Criteria, Classification, and Health Board Reports did not include a provision for pseudoarthrosis; therefore, the closest applicable impairment type was considered for calculation. This case highlights the regulatory gap regarding such injuries and aims to suggest potential solutions.