HR+/HER2− metastatik meme kanserinde CDK4/6 inhibitörü alan hastalarda hematolojik ve biyokimyasal parametreler, tedaviye bağlı toksisite ve sağkalım ilişkisi: Retrospektif tek merkezli analiz

Amaç: CDK4/6 inhibitörleri, hormon reseptörü pozitif/HER2 negatif (HR+/HER2−) metastatik meme kanseri tedavisinde endokrin tedavi ile birlikte standart yaklaşım haline gelmiştir ve özellikle ribosiklib içeren çalışmalarda genel sağkalım avantajı net olarak gösterilmiştir. Bununla birlikte hematolojik ve biyokimyasal toksisiteler gerçek yaşam pratiğinde doz modifikasyonlarına yol açabilmektedir. Bu çalışmada, CDK4/6 inhibitörü alan hastalarda laboratuvar parametrelerinin toksisite ve sağkalım ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Analizler SPSS 26.0 programı kullanılarak %95 güven düzeyinde gerçekleştirilmiştir. Toksisite durumlarına göre kesme değerleri ROC analizi ile belirlenmiş; genel sağkalım (OS) ve progresyonsuz sağkalım (PFS) Kaplan–Meier ve Cox regresyon analizleri ile değerlendirilmiştir. Laboratuvar parametrelerinin zamana bağlı değişimleri tekrarlı ölçümler ANOVA testi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Tedavi sırasında gelişen nötropeni ve anemi açısından değerlendirilen başlangıç NLR, MCV, AST ve ALT parametrelerinde anlamlı ROC kesme değeri saptanmamıştır (p>0,05). Tedavi sırasında gelişen trombositopeni için AST (AUC 0,703; p=0,001) ve ALT (AUC 0,633; p=0,031) ayırt edici bulunmuştur. Yan etki nedeniyle doz azaltımı açısından AST sınırlı düzeyde anlamlıdır (AUC 0,615; p=0,029). Çok değişkenli Cox analizinde karaciğer metastazı varlığı OS için bağımsız kötü prognostik faktör olarak belirlenmiştir (HR 2,51; %95 GA: 1,14–5,53; p=0,022). Doz azaltımının OS ve PFS üzerine anlamlı etkisi gösterilememiştir. Sonuç: Laboratuvar parametreleri bazı toksisiteleri öngörmede yararlı olabilirken, sağkalım açısından en güçlü belirleyiciler tümör biyolojisi ve metastatik yayılımı yansıtan klinik faktörlerdir. Doz azaltımının sağkalımı olumsuz etkilememesi, mevcut literatürle uyumludur.

Aim: Cyclin-dependent kinase 4/6 (CDK4/6) inhibitors combined with endocrine therapy have become the standard of care for patients with hormone receptor–positive/human epidermal growth factor receptor 2–negative (HR+/HER2−) metastatic breast cancer, with a clear overall survival benefit, particularly demonstrated in ribociclib-based trials. However, hematological and biochemical toxicities observed in real-world practice may lead to dose modifications. This study aimed to evaluate the relationship between laboratory parameters, treatment-related toxicity, and survival outcomes in patients receiving CDK4/6 inhibitors. Materials and Methods: Statistical analyses were performed using SPSS version 26.0 with a 95% confidence level. Cut-off values for laboratory parameters, based on toxicity status, were determined using receiver operating characteristic (ROC) analysis. Overall survival (OS) and progression-free survival (PFS) were analyzed using Kaplan–Meier and Cox proportional hazards regression models. Time-dependent changes in laboratory parameters were assessed using repeated-measures ANOVA. Results: No significant ROC cut-off values were identified for baseline neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), mean corpuscular volume (MCV), aspartate aminotransferase (AST), or alanine aminotransferase (ALT) in predicting treatment-related neutropenia or anemia (p > 0.05). In contrast, AST (AUC 0.703, p = 0.001) and ALT (AUC 0.633, p = 0.031) were predictive of the development of thrombocytopenia during treatment. AST showed limited significance in predicting dose reduction due to adverse events (AUC 0.615; p = 0.029). In multivariate Cox analysis, the presence of liver metastases was identified as an independent poor prognostic factor for OS (HR 2.51; 95% CI: 1.14–5.53; p = 0.022). Dose reduction had no significant impact on OS or PFS. Conclusion: While certain laboratory parameters may be useful in predicting specific treatment-related toxicities, survival outcomes are primarily determined by clinical factors reflecting tumor biology and metastatic burden. The lack of a negative impact of dose reduction on survival is consistent with the existing literature.