Computed tomography-derived muscle metrics and functional outcomes after proximal femoral nailing in older women with intertrochanteric fractures

Amaç: İntertrokanterik femur kırığı nedeniyle proksimal femoral çivi (PFN) ile tedavi edilen 65 yaş ve üzeri kadın hastalarda bilgisayarlı tomografi (BT) ile ölçülen psoas, gluteus maksimus ve gluteus medius-minimus kaslarının kesitsel alan (KA) ve radyolojik dansite (Hounsfield ünitesi, HU) değerlerinin postoperatif fonksiyonel skorlarla ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: İntertrokanterik femur kırığı nedeniyle PFN ile tedavi edilen 65 yaş ve üzeri 63 kadın hasta retrospektif olarak incelendi. BT ölçümleri standart aksiyel kesitlerde elle çizim yöntemiyle yapıldı. Fonksiyonel değerlendirmede Fonksiyonel Ambulasyon Sınıflaması (FAC), Parker Mobilite Skoru, Barthel İndeksi ve Modifiye Harris Kalça Skoru (mHHS) kullanıldı. Analizler önceden tanımlanmış analiz planındaki 24 karşılaştırma için Benjamini-Hochberg FDR düzeltmeli Spearman korelasyonu, yaş ve ASA için düzeltilmiş HC3 sağlam doğrusal regresyon ve klinik anlamlı eşiklerde ROC eğrisi altında kalan alan (AUC) analizlerini içerdi. Bulgular: Ortanca yaş 74 yıl (ÇAA 67,5-82,0); ortanca takip 9 ay. Gluteus maksimus KA, Barthel (rho=0,34, p=0,007) ve FAC (rho=0,30, p=0,015) ile pozitif korelasyon gösterdi. Eksploratuvar gluteal KA kompoziti Barthel ile benzer veya hafif daha güçlü ilişki gösterdi (rho=0,35, p=0,005). Gluteus maksimus KA, FAC≥4 ayırımında AUC=0,71 (%95 GA 0,55-0,85); gluteus medius-minimus KA, Barthel≥90 ayırımında AUC=0,73 (0,60-0,85). FDR düzeltmesinden sonra hiçbir ilişki anlamlı kalmadı. Yaş, ASA ve kırık öncesi ambulasyona eklendiğinde gluteal KA kompozitinin inkremental R²'si yalnızca %0,5-2,2 idi. Sonuç: BT-türevli gluteal kas miktarı, PFN sonrası fonksiyonel iyileşme ile en tutarlı nominal ilişkiyi gösteren parametreydi; ancak FDR düzeltmesi sonrası hiçbir ilişki anlamlı kalmadı ve rutin klinik prediktörlerin ötesindeki inkremental değeri sınırlıydı. Önerilen kesim noktaları hipotez oluşturucu niteliktedir ve prospektif doğrulama gerektirir.

Aim: To examine whether computed tomography (CT)-derived cross-sectional area (CSA) and radiodensity (Hounsfield units, HU) of the psoas, gluteus maximus, and gluteus medius-minimus are associated with postoperative function in women aged ≥65 years treated with a proximal femoral nail (PFN) for intertrochanteric fracture. Materials and Methods: Sixty-three women aged ≥65 years undergoing PFN fixation for intertrochanteric fracture were analyzed retrospectively. Muscle measurements were obtained on standardized axial CT slices by manual tracing. Function was assessed with the Functional Ambulation Classification (FAC), Parker Mobility Score, Barthel Index, and modified Harris Hip Score (mHHS). Analyses included Spearman correlations with Benjamini-Hochberg false discovery rate (FDR) correction (24 comparisons in a predefined plan), HC3 robust linear regression adjusted for age and ASA, and area under the receiver-operating-characteristic curve (AUC) at clinically meaningful thresholds. Results: The median age was 74 years (IQR 67.5-82.0); median follow-up nine months. Gluteus maximus CSA correlated with Barthel (rho=0.34, p=0.007) and FAC (rho=0.30, p=0.015); an exploratory gluteal CSA composite showed a slightly stronger correlation with Barthel (rho=0.35, p=0.005). Gluteus maximus CSA discriminated community ambulators (FAC≥4) with AUC=0.71 (95% CI 0.55-0.85), and gluteus medius-minimus CSA discriminated Barthel≥90 with AUC=0.73 (0.60-0.85). No association survived FDR correction. Added to age, ASA, and pre-fracture ambulation, the gluteal CSA composite contributed only 0.5-2.2% incremental R². Conclusions: CT-derived gluteal muscle quantity showed the most consistent nominal association with function after PFN, but no association survived FDR correction and incremental value beyond routine clinical predictors was limited. The proposed cut-offs are hypothesis-generating and require prospective validation.