PERİFERİK ARALIKLI İNTRAVENÖZ KATETERLERİN AÇIKLIĞININ SAĞLANMASINDA SERUM FİZYOLOJİK VE HEPARİNLİ SERUM FİZYOLOJİK SIVILARININ KARŞILAŞTIRILMASI

The purpose of this experimental study was to determine the efficacy of şaline versus heparin flush solution to maintain peripheral intermittent intravenous catheters. The study was performed from March 1996 to March 1998 at Ege University Faculty of Medicine. Sixty patients were selected randomly and divided into two groups. İn group I patients, intravenous flushing performed before and after every medication infusion or every 6 hours if no medication were given with 2 millilitres of şaline solution. In-group II patients, this procedure was performed with 2 millilitres of heparin solution, which contains 10-intra unit (iu) heparin in one millilitres of şaline. Data were collected by a questionnaire and observation form. Complication of intravenous therapy were defined as swelling, pain, palpable venous cord, local increased temperatures and resistance to flush. Percentages, chi-square test and Mann Whitney U tests were used to determine if there were statistically significant differences between two groups. The results of the study as follows; there is no difference in patency and duration of the catheter or the incidence of phlebitis when peripheral intermittent intravenous catheters are flushed with heparin or when they are flushed with şaline. We offer that to use şaline flush instead of heparin flush to maintain peripheral intermittent intravenous catheters.

Deneysel tipteki bu çalışmada periferik aralıklı intravenöz kateterlerin açıklığının sağlanmasında izotonik ve heparinli izotonik sıvılarının etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma Mart 1996- Mart 1998 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde gerçekleştirilmiştir. Olasılıksız örneklem yöntemiyle seçilen 60 hasta 2 gruba ayrılmıştır. Birinci gruptaki hastalarda her medikasyondan önce ve sonra veya medikasyonu yok ise her 6 saatte bir 2 mi izotonik ile flushlama yapılmıştır İkinci gruptaki hastalarda bu işlem mililitresinde 10 ünite heparin içeren, 2 mi heparinlli izotonik ile gerçekleştirilmiştir. Veriler anket formu ve gözlem formu aracılığı ile toplanmıştır, intravenöz tedavinin komplikasyonu ise; ödem, ağrı, palpe edilebilen venöz kord, lokal ısı artışı ve flusha karşı direnç olarak tanımlanmıştır. Her iki grup arasındaki farkın istatistiksel olarak test edilmesinde yüzde, Ki-kare ve Mann Whitney U testleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda; periferik intravenöz kateterler izotonik veya heparinli izotonik ile flushlandığında, kateterin açıklığı, kateterin kalma süresi ve flebit insidansı açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Periferik aralıklı intravenöz kateterlerin açıklığının sağlamasında flush sıvısı olarak heparinli izotonik yerine izotonik kullanılması önerilmektedir.