Hiperpolarize ksenon-129 Gaz MRG'den elde edilen sinyal dinamiğinin hesaplanması için uyarlamanın hesapsal incelenmesi

Aim: Computational fitting methods were investigated to determine the most accurate fitting approach for the calculation of dynamic hyperpolarized MRI parameters. Materials and Methods: The signal decay of a time-series Hyperpolarized xenon gas MRI phantom was fitted to Bloch equations using three methods varying the fitting parameters for calculation of flip angle, α, and longitudinal relaxation time, T1. The first fitting method used an initial calculation of α before the fitting process. The second and third techniques used direct fitting of signal decay equations with and without upper-lower boundaries for calculation of α, and T1. Wilcoxon signed-rank test was used to investigate the statistical significance of the calculated parameters. Results: The first approach was the most accurate fitting technique that allowed direct calculation of α=8.65° in agreement to the third approach α=8.73±0.78°, 8.75±0.12°, 8.67±0.05°. Additionally, the standard deviation of the calculated T1 was lower than 1% (T1=103.2±0.04s) which was significantly more accurate than the second method (T1=90±30.2s and 135.7±10.3s) and the third method (T1=101.4±5.1s and 113.5±16.1s). Conclusion: The first technique provides repeatable and reliable calculation of signal decay parameters including α and T1 from the dynamic hyperpolarized gas MR images and more accurate than direct fitting methods.

Amaç: Dinamik hiperpolarize MRI parametrelerinin hesaplanmasında en doğru uyarlama yaklaşımını belirlemek için hesaplamalı uydurma yöntemleri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bir zaman-serisi Hiperpolarize ksenon gazı MRG fantomunun sinyal bozunması, döndürme açısı α ve boylamsal azalma süresi T1'in hesaplanması için uyarlama parametrelerini değiştiren üç yöntem kullanılarak Bloch denklemlerine yerleştirilmiştir. İlk uyarlama yöntemi, uyarlama işleminden önce ilk α hesaplamasını kullanmaktadır. İkinci ve üçüncü teknikler α ve T1'in hesaplanması için üst ve alt limitleri olan ve olmayan sinyal bozunma denklemlerinin doğrudan uyarlamasını kullanmaktadır. Hesaplanan parametrelerin istatistiksel anlamlılığını araştırmak için Wilcoxon işaretli sıra testi kullanılmıştır. Bulgular: İlk yaklaşım, α = 8,65°'nin doğrudan hesaplanmasına izin veren en doğru uygulama tekniğidir ve üçüncü yaklaşımla uyumludur. Ek olarak, hesaplanan T1'in standart sapması %1'den düşüktür (T1 = 103,2 ± 0,04s) ve bu ikinci yöntem ile (T1 = 90 ± 30,2s ve 135,7 ± 10,3s) ve üçüncü yöntemden (T1 = 101,4 ± 5,1s ve 113,5 ± 16,1s) anlamlı derecede daha doğrudur. Sonuç: İlk teknik, dinamik hiperpolarize gaz MR görüntülerinden α ve T1 dâhil olmak üzere sinyal bozunma parametrelerinin tekrarlanabilir ve güvenilir bir şekilde hesaplanmasını ve doğrudan uyarlama yöntemlerinden daha doğru olmasını sağlamaktadır.