Protective Effects of Quercetin on Methylglyoxal-Induced Neurotoxicity in SH-SY5Y Cells

Aim: Methylglyoxal (MG), a dicarbonyl compound, is found in all cells under normal or pathological conditions as a product of cellular metabolism. Quercetin is known to have antioxidant, anti-apoptotic and neuroprotective effects. The aim of the present study is to investigate whether quercetin reduces methylglyoxal-induced toxicity in neuron-like SH-SY5Y cells. Materials and Methods: To determine the effective toxic dose of MG, different doses (0-1000 µM) of MG were added to the culture medium and cell viability was determined by MTT test after 24 hours of incubation. Then, quercetin (0.1 and 1 µM), was given to the culture medium together with MG, and cell viability, cell morphology, apoptotic cell death, formation of reactive oxygen species (ROS), total antioxidant capacity (TAC) and total oxidant stress (TOS) were evaluated. Results: MG increased cell death in SH-SY5Y cells depending on the concentration. MG caused significant deterioration in the morphological features of the cells, increased apoptotic cell death and formation of reactive oxygen species. Also, total oxidant stress levels was found to be higher in the MG-added cells compared to the control (p<0.005). When quercetin was added together with MG, it was observed that there was a statistically significant improvement in cell death and all other parameters. Conclusion: The results of this study demonstrated that MG has a dose-dependent toxic effect on human SH-SY5Y cells and oxidative damage may be responsible for this toxic effect. In addition, the findings showed that quercetin may have protective effects against MG-induced cell damage.

Amaç: Bir dikarbonil bileşiği olan Metilglioksal (MG), hücresel metabolizmanın bir ürünü olarak normal veya patolojik koşullarda tüm hücrelerde bulunur. Kuersetinin antioksidan, anti-apoptotik ve nöroprotektif etkileri olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, kuersetinin nöron benzeri SH-SY5Y hücrelerinde metilglioksal kaynaklı toksisiteyi azaltıp azaltmadığını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: MG'nin etkin toksik dozunu belirlemek için kültür ortamına farklı dozlarda (0-1000 µM) MG ilave edildi ve 24 saat inkübasyondan sonra MTT testi ile hücre canlılığı belirlendi. Daha sonra kuersetin (0.1 ve 1 µM), MG ile birlikte kültür ortamına verildi ve hücre canlılığı, hücre morfolojisi, apoptotik hücre ölümü, reaktif oksijen türlerinin oluşumu (ROS), total antioksidan kapasitesi (TAC) ve total oksidan stres (TOS) değerlendirildi. Bulgular: MG, konsantrasyona bağlı olarak SH-SY5Y hücrelerinde hücre ölümünü artırdı. MG, hücrelerin morfolojik özelliklerinde önemli bozulmalara, apoptotik hücre ölümünün artmasına ve reaktif oksijen türlerinin oluşumuna neden oldu. Ayrıca toplam oksidan stres düzeyleri MG eklenen hücrelerde kontrole göre daha yüksek bulundu (p<0.005). MG ile birlikte kuersetin eklendiğinde hücre ölümü ve diğer tüm parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı düzelme olduğu gözlendi. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, MG'nin insan SH-SY5Y hücreleri üzerinde doza bağımlı toksik etkiye sahip olduğunu ve bu toksik etkiden oksidatif hasarın sorumlu olabileceğini gösterdi. Ayrıca bulgular, kuersetinin MG ile indüklenen hücre hasarına karşı koruyucu etkilere sahip olabileceğini ortaya koydu.