Elderly patient diagnosed with myasthenia gravis with recurrent failed weaning and prolonged apnea

Myasthenia gravis (MG) is a chronic autoimmune neuromuscular disorder caused by the development of antibodies to nicotinic acetylcholine receptors. The disease characterized by variable muscle weakness worsening with exercise. Although most patients have neurological signs and symptoms, respiratory symptoms occur in the late stages of the disease. However, rarely, respiratory failure may be the first symptom in some undiagnosed patients. We report the case of an elderly patient who was admitted with respiratory failure and intubated and transferred to the internal medicine intensive care unit. Two days after intubation, when she was awake and met the extubation criteria, endotracheal tube was successfully removed. At this time, her vital signs were normal. However, next day, her arterial blood gas CO2 rose and he became drowsy, requiring re-intubation. This situation repeated on the fifth and 16th days of her hospitalization and prolonged apnea was observed after intubation with rocuronium. All other causes of failed extubation, such as sepsis and pneumonia, were ruled out. During follow-up, ptosis was detected in the right eye and acetylcholine receptor antibody was positive. On the 30th day of the follow-up, methylprednisolone 1mg/kg and pyridostigmine 240 mg/day was initiated. The patient, whose spontaneous respiration was sufficient, was extubated and taken to the neurology clinic for further examination and treatment.

Myastenia gravis (MG), nikotinik asetilkolin reseptörlerine karşı antikorların gelişmesinden kaynaklanan egzersizle kötüleşen değişken kas güçsüzlüğü ile karakterize kronik otoimmün bir hastalıktır. Hastaların çoğunda nörolojik belirti ve semptomlar bulunsa da, solunum semptomları hastalığın geç evrelerinde ortaya çıkar. Nadiren MG tanısı konulmamış hastalarda solunum yetmezliği ilk semptom olabilir. Bu yazıda solunum yetmezliği ile başvuran ve entübe edilerek dahiliye yoğun bakım ünitesine nakledilen yaşlı bir hastayı sunuyoruz. Entübasyondan iki gün sonra, uyanıkken ve ekstübasyon kriterlerini karşıladığında extübe edilen hastanın bu sırada hayati belirtileri normaldi. Ancak ertesi gün arteriyel kan gazında karbondioksit (CO2) yükseldi ve hasta uykulu hale geldi, bu nedenle yeniden entübe edildi. Bu durum yatışının beşinci ve 16. günlerinde tekrarladı ve roküronyum ile entübasyon sonrası uzamış apne gözlendi. Sepsis ve pnömoni gibi başarısız ekstübasyonun diğer tüm nedenleri dışlandı. Takiplerinde sağ gözde pitozis saptandı ve asetilkolin reseptör antikoru pozitifti. Takibinin 30. gününde metilprednizolon 1mg/kg ve piridostigmin 240 mg/gün başlandı. Spontan solunumu yeterli olan hasta ekstübe edilerek ileri tetkik ve tedavi için nöroloji servisine alındı.