Research Article

Türkiye'deki iki referans yanık merkezinin üç yıllık veriler eşliğinde değerlendirilmesi

Volume: 63 Number: 4 December 9, 2024
EN TR

Türkiye'deki iki referans yanık merkezinin üç yıllık veriler eşliğinde değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada, iki referans yanık merkezinin üç yıllık verileri değerlendirilerek epidemiyolojik bilgilerin analiz edilmesi ve yanık travmalarını önlemeye yönelik seçenekler sunulması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Erişkin Yanık Merkezi ve İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanık Merkezi’nde 2019, 2020 ve 2021 yıllarında yatarak tedavi gören toplam 1839 hastanın verileri (cinsiyet, yatarak tedavi gören hasta sayısı, %20 üzeri toplam vücut yanık alanı olan hasta sayısı, yanık derecesi, yanık nedeni, mortalite oranı ve yabancı uyruklu hasta sayısı) retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Toplam 1839 hastanın %62,1’i erkek, %37,9’u kadındı. Erkekler kadınlara oranla daha sık majör yanık travması geçirmiş idi. En fazla haşlanma yanığı (%54,5) görüldü. Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Erişkin Yanık Merkezi’nde 2021’de 2019’a göre 2.derece yanık vakalarının arttığı, haşlanma nedenli yanıkların azaldığı, alev yanıklarının arttığı görüldü. İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanık Merkezi’nde 2019’da %2,8 olan 2.derece yanıklı hasta oranının 2020’de %3,5’e ve 2021’de ise %30,1’e yükseldiği tespit edildi. Kaba mortalite oranının İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanık Merkezi’nde yaklaşık 5 kat daha yüksek olduğu görüldü. Sonuç: Yanık merkezleri ciddi yanık vakalarının tedavi ve takip edildiği en donanımlı yanık tedavi birimleridir. Mevcutta olan yanık yaralanmalarını önlemeye yönelik tedbirlerin etkisini değerlendirmek için yanık tedavi birimlerinde kayıtların eksiksiz ve düzenli bir şekilde tutulması hayati önem taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Hettiaratchy S, Dziewulski P. ABC of burns: pathophysiology and types of burns. BMJ 2004;328:1427-9.
  2. Barry Press. Grabb and Smith’s plastic surgery, 5th ed. Philadelphia: Lippincott-Raven Publishers; 1997
  3. Salvador-Sanza JF, Sanchez-Paya J, Rodriguez-Marin J. Quality of life of the Spanish burn patient. Burns 1999;25(7):593–8.
  4. Ehde DM, Patterson DR, Wiechman SA, Wilson LG. Post-traumatic stress symptoms and distress 1 year after burn injury. J Burn Care Rehabil 2000;21(2):105–11.
  5. Murray CJL, Lopez AD. The global burden of disease. a comprehensive assessment of mortality and disability from diseases injuries and risk factors in 1990 and projected to 2020 (Harvard University School of Public Health, 1996).
  6. WHO. A WHO plan for burn prevention and care (World Health Organization, 2008).
  7. Church D, Elsayed S, Reid O, Winston B, Lindsay R. Burn wound infections. Clin Microbiol Rev 2006;19:403 34.
  8. Smolle C, et al. Recent trends in burn epidemiology worldwide: a systematic review. Burns. 2017;43:249–57.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Clinical Sciences (Other)

Journal Section

Research Article

Publication Date

December 9, 2024

Submission Date

May 14, 2024

Acceptance Date

June 27, 2024

Published in Issue

Year 2024 Volume: 63 Number: 4

Vancouver
1.Babür Uygar Çiçek, Pınar Kocatakan. Türkiye’deki iki referans yanık merkezinin üç yıllık veriler eşliğinde değerlendirilmesi. EJM. 2024 Dec. 1;63(4):505-12. doi:10.19161/etd.1483832

Cited By

Ege Journal of Medicine enables the sharing of articles according to the Attribution-Non-Commercial-Share Alike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0) license.