Evaluation of febrile neutropenic episodes in acute myeloid leukemia patients

Aim: The most important cause of mortality in febrile neutropenic episodes (FNEs) which mature after chemotherapy is infections. Fever in neutropenic patients must be accepted as an infection and broad-spectrum empric antibiotherapy must be started immediately as a standard approach. The infection categories, isolated pathogen microorganisms, mortality ratios and antibiotherapy regimens in 236 FNEs which matured after chemotherapy have been examined retrospectively. Our goal was identification of infectious agents and to determine our treatment protocol. Materials and Methods: Our study includes 87 patients who were treated because of acute myeloid leukemia (AML) at Inonu University Turgut Özal Medicine Center Adult Hematology Clinic between 2002 and 2010. 236 FNEs were examined retrospectively. Infections of patients who met FNE criterias were categorized as microbiologic defined infection (MDI), clinical defined infection (CDI) and fever of unknown origin (FUO). Physical examination and microbiological culture results were obtained from the records. Results: Fifty-three patients were male and 34 female. The mean age was 52.44 years. Fever was evaluated in 30.9% MDI, 40.3% CDI and 28.8% FUO categories. In FNEs, 19.9% efficient pathogen microorganisms were isolated from blood cultures. 51.1% of pathogens which were isolated from blood cultures were gram-positive, 40.4% were gram-negative bacteries and 8.5% were fungus. Pneumonia was detected 47.4% in 95 CDI episodes. The mean neutropenia duration was 13.33 days in all episodes, 16.69 in MDI, 13.09 in CDI and 10.04 days in FUO. Conclusion: If medical centers follow their infection agents closely and modify their empiric antibiotic treatment policies they can supply a useful additive for a better FEN management process.

Amaç: Kemoterapiye bağlı febril nötropeni (FEN) gelişen hastalarda ölümlerin en önemli nedeni infeksiyonlardır. Bu nedenle nötropenik hastalarda ateş, aksi ispat edilinceye kadar infeksiyon olarak kabul edilip empirik geniş spektrumlu antibiyotik tedavisine hemen başlanılması gerekmektedir. Çalışmamızda kemoterapiye bağlı gelişen 236 FEN atağı; infeksiyon kategorileri, izole edilen patojen mikroorganizmalar, mortalite oranları ve uygulanan antibiyotik tedavileri açısından retrospektif olarak değerlendirildi. Merkezimizdeki infeksiyon etkenlerinin ve tedavi protokollerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Turgut Özal Tıp Merkezi, Erişkin Hematoloji Kliniği'nde 2002 ile 2010 tarihleri arasında takip ve tedavisi yapılan 87 akut myeloid lösemi (AML) hastası alındı. 236 FEN atağı retrospektif olarak değerlendirildi. FEN kriterlerini karşılayan hastaların ataklarında infeksiyonlar mikrobiyolojik olarak tanımlanmış infeksiyon (MTİ), klinik olarak tanımlanmış infeksiyon (KTİ) ve nedeni bilinmeyen ateş (FUO) olarak kategorize edildi. Hastaların fizik muayene ve kültür sonuçları dosya kayıt sistemi ve mikrobiyoloji kayıtlarından elde edildi. Bulgular: Hastaların 53'ü erkek, 34'ü kadındı. Yaş ortalaması 52.44 yıl olarak bulundu. 236 FEN atağının %30.9'u MTİ, %40.3'ü KTİ ve %28.8'i FUO olarak kategorize edildi. Ataklarının %19.9'unda kan kültüründe etken patojen mikroorganizma izole edilirken, %80,1'inde izole edilmediği saptandı. Kan kültürlerinden izole edilen mikrorganizmaların %51.1'ini gram-pozitif bakteriler, %40.4'ünü gram-negatif bakteriler ve %8.5'ini ise fungal etkenlerin oluşturduğu saptandı. Klinik olarak dökümante edilen 95 ataktan %47.4'ünde pnömoni saptandı. Tüm ataklarlarda ortalama nötropeni süresi 13.33, MDİ'de 16.69, KTİ'de 13.09 ve FUO'da ise 10.04 gün olarak bulundu. Mortalite atak başına %8.5 olarak tespit edildi. Sonuç: Merkezimizde bakteriyemi etkeni olarak gram-pozitif mikroorganizmalar daha sık saptanmıştır. Her merkezin kendi infeksiyon etkenlerini yakından izleyip empirik antibiyotik tedavi politikalarını belirlemesi, FEN sürecinin daha iyi yönetilmesinde olumlu katkı sağlayabilir.