Evaluation of risk factors affecting development of hinge fracture complications related to open-door cervical laminoplasty technique

Aim: Open-door cervical laminoplasty is the standard surgical option for patients with multipl levels cervical myelopathy. In this surgical technique, while linear laminectomy is performed on one side of the lamina, bone is drilled to form a hinge on the opposite side. Hinge fractures may occur on the other side while lifting the linear laminectomy side. Our study aimed to examine possible risk factors for preventing these fractures. Materials and Methods: The patients’ files, radiological images, and laboratory results who underwent cervical laminoplasty between 2013-2018 were retrospectively analyzed. Results: A total of 78 patients, 54 males and 24 females, were included in the study. The mean age of the patients was 57.8±11.6 years. The mean modified Japanese Orthopedic Association (JOA) cervical myelopathy scores of the patients before the operation were 16.2±2.1. When the pre-operative blood Ca values were examined, the mean value was 9.3±0.5 mg/dl. The mean Pavlov ratio of the patients was 0.7±0.2. Laminas were opened from the right side in 26 cases and from the left side in 52 cases. A total of 304 laminae were opened. In post-operative control cervical CTs, 42 patients had lamina hinge fractures, and the number of patients without hinge fracture was 36. There were 89 fractures in total at the lamina level. When post-operative cervical tomography images were examined, the mean opening angle (OA) of the laminas was 30.6±8.9 degrees. The opening angle of the lamina was determined to affect the hinge fracture significantly. While OA was 32.3±9 degrees in patients with lamina hinge fracture, it was found to be 28.7±8.3 in patients without fractures (p <0.05). Conclusion: During open-door cervical laminoplasty, the excessive opening angle of the lamina increases the possibility of hinge fractures. Pre-operative necessary measurements will reduce the risk of hinge fractures during surgery. This evaluation will reduce the risk of complications during the operation and increase patient comfort in the post-operative period.

Amaç: Open-door servikal laminoplasti multipl seviye servikal myelopatisi olan hastalar için standart cerrahi seçenektir. Cerrahide laminanın bir tarafına lineer laminektomi yapılırken, karşı tarafa menteşe halini alacak şekilde kemik drillemesi yapılır. Lineer laminektomi yapılan taraf kaldırılırken diğer tarafta menteşe kırıkları meydana gelebilir. Bu kırıkların oluşmaması için olası risk faktörlerini incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: 2013-2018 yılları arasında open-door servikal laminoplasti operasyonu geçiren olguların dosyaları, radyolojik görüntüleri, laboratuvar sonuçları retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmaya opere edilen 54 erkek, 24 kadın olmak üzere 78 hasta dahil edildi. Hastaların yaş ortalaması 57,8 ± 11,6 idi. Operasyon öncesi hastaların Modifiye JOA (Japanese Orthopedic Association) servikal miyelopati skorları 16,2 ± 2,1 olarak geldi. Operasyon öncesi kan Ca++ değerlerine bakıldığında 9,3 ± 0,5 mg/dl idi. Hastaların Pavlov oranı ortalaması 0,7 ± 0,2 idi. Laminalar 26 olguda sağ taraftan, 52 olguda sol taraftan açıldı. Toplam 304 lamina açıldı. Operasyon sonrası çekilen kontrol servikal BT’lerde 42 hastada lamina menteşe kırığı vardı. Menteşe kırığı olmayan hasta sayısı 36 idi. Toplamda 89 lamina seviyesinde kırık vardı. Cerrahi sonrası çekilen servikal BT’ler incelendiğinde laminaların açılma açısı (OA) ortalaması 30,6 ± 8,9 derece olarak ölçüldü. Lamina açılma açısının menteşe kırığına anlamlı ölçüde etki ettiği gözlendi. Lamina menteşe kırığı olan hastalarda OA 32,3 ± 9 (p<0,05) derece iken, olmayan hastalarda OA ortalama açısı 28,7 ± 8,3 (p<0.05) olarak bulundu. Sonuç: Open-door servikal laminoplasti sırasında lamina açılma açısının fazlalığı menteşe kırıkları oluşması olasılığını artırmaktadır. Operasyon öncesi gerekli ölçümlerin yapılması ameliyat sırasında menteşe kırıklarının meydana gelme riskini azaltacaktır. Bu da hem operasyon sırasında komplikasyon riskini azaltacak hem de ameliyat sonrası dönemde hasta konforunu artıracaktır.