TEMPERAMENT TRAITS IN A GROUP OF CHILDREN DIAGNOSED SEPARATION ANXIETY DISORDER

The aim of the study is to determine the children diagnosed Separation Anxiety Disorder in preschool period and define temperament traits related to the risk factors. The study group included 60 children diagnosed Separation Anxiety Disorder aged 4-6. In the control group, there are 60 children without any psychopathology matched with study group according to age, gender, school grade, family type, family's socio-economic level. Children with DSM-4 diagnosis of Separation Anxiety Disorder and normal controls assessed with socio-demographic data form and Behavior Style Questionnaire (BSQ) filled by their mothers. BSQ was applied to define temperamental traits of the children. Children diagnosed with Separation Anxiety Disorder were shown less rythmicity, had irregular biological functions compared to normal controls. Separation Anxiety Disorder subjects were shy in their first response to a different or new environmental stimuli and it has gone on for a long time. Their responses to new stimuli were more violent, restless and unhappy and they give up work more quickly when there is a distracter compared with controls.

Bu çalışmada Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu tanılı çocukların okul öncesi dönemde tanınması ve bu durumun ortaya çıkışındaki risk faktörleri kapsamında çocuğun mizaç özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubu 4-6 yaş arası Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu tanılı 60 çocuktan oluşturulmuştur. Kontrol grubunda çalışma grubuyla yaş, cinsiyet, sınıf, aile tipi, ailenin sosyoekonomik düzeyi açısından eşleştirilmiş, herhangi bir ruhsal yakınması olmayan 60 çocuk yer almaktadır. Her iki grup için annelere sosyodemografik veri formu ve Davranış Stili Anketi (BSQ) uygulanmıştır. BSQ çocukların mizaç özelliklerinin belirlenmesi için kullanılmıştır. Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu tanısı alan çocukların kontrol grubundaki çocuklara göre ritmikliğinin daha az, biyolojik fonksiyonlarının zaman içinde daha düzensiz olduğu izlenmiştir. Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu olgularının değişik ya da yeni bir çevresel uyarana ilk tepkileri çekingenlik şeklinde olup yaşadıkları uyum zorluğu uzun süre devam etmiştir. Bu olguların kontrol grubundaki çocuklara göre tepkilerinin daha şiddetli olduğu, daha huzursuz ve keyifsiz davranışlar gösterdikleri ve dikkatlerini dağıtıcı öğelerin varlığında yaptıkları işi sürdürmekten daha çabuk vazgeçtikleri izlenmiştir.