Orbital duvar kusurlarının düzeltilmesinde zigomatik ark transpozisyonu

Amaç: Travmalar, enfeksiyonlar, tümör invazyonları ve/veya iyatrojenik geniş kemik rezeksiyonları, orbita duvarı defektlerinin bilinen ana nedenleridir. Orbital duvar defektlerinin rekonstrüksiyonunda estetik problemlerin yanında, enoftalmi veya distopi gibi klinik açıdan anlamlı fonksiyonel oftalmik sorunların çözülmesi önemlidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Bahçeşehir Üniversitesi (BAÜ) Rhoton Anatomi Laboratuvarından (İstanbul, Türkiye) temin edilen 4 kadın, 4 erkek ve 16 taraf orbital alan üzerinde yapıldı. Konumlandırma için Mayfield kafa tutucuları kullanıldı. Orbital duvar defektlerinin değiştirilmesinde ve zigomatik ark (ZA) otogreftlerinin uyum içinde sabitlenmesi için titanyum mini plak ve mini vida sistemleri kullanıldı. Bulgular: Anatomik noktaların en iyi şekilde görüntülenmesi için en uygun konumlandırma prensipleri tanımlandı. ZA diseksiyonu için Al-Mefty'nin kranio-orbito-zigomatik yaklaşım insizyonunun Gillie ile modifikasyonu yapıldı. Mini plak/vida sistemleriyle tutturulmuş ZA otogreftinin başarılı ve uyumlu bir şekilde değiştirildi. Sonuç: Farklı insizyon tekniklerinin modifikasyonları daha iyi bir görüntü elde edilmesini sağlayabilir. Komplikasyonları önlemek için seçilen anatomik bölgelerin ve komşulukların ayrıntılı anatomik tanımlarının yapılması önemlidir. ZA transpozisyonu, otogreftlerin bilinen diğer avantajlarıyla birlikte uygulanabilir, ekonomik bir teknik olabilir ve ayrıca acil durumlarda çok kullanışlı olabilir.

Aim: Traumas, infections, tumor invasions, and/or iatrogenic extensive bone resections are well-known causes of orbital wall defects. In addition to addressing aesthetic issues in the reconstruction of orbital wall defects, resolving clinically significant functional ophthalmic problems such as enophthalmos or dystopia is important. Materials and Methods: This study was conducted on 4 female and 4 male cadavers, totaling 16 orbits, obtained from the BAU, Rhoton’s Anatomy Laboratory (Istanbul, Turkey). Mayfield head holders were used for positioning. Titanium mini-plate and mini-screw systems were used for replacing orbital wall defects and securing zygomatic arch (ZA) autografts in place. Results: Optimal positioning principles were defined for visualizing anatomical landmarks. The cranio-orbito-zygomatic approach incision by Al-Mefty was modified with Gillie for dissection of the ZA. The ZA autograft secured with mini-plate/screw systems was successfully and compatibly replaced. Conclusion: Modifications of different incision techniques can lead to better visualization. Detailed anatomical descriptions of selected anatomical regions and neighborhoods are important to prevent complications. ZA transposition, along with other known advantages of autografts, can be applied as an economical technique and can also be very useful in emergency situations.