Kalp yetersizliği ve ileri yaş: Komorbiditeler, tedavi uygulamaları ve sağkalım analizi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Kalp Yetersizliği Polikliniğinde takip edilen ileri yaş grubundaki hastaların eşlik eden komorbiditelerini, kalp yetersizliğinde sağkalımı artıran tedavileri kullanma ve hedef dozlara ulaşma oranlarını belirlemek, primer ve sekonder sonlanım farklılıklarını erken yaş grubu ile karşılaştırmak ve ileri yaş grubunda medikal tedavi dozlarının primer sonlanım noktasına ulaşmadaki etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kalp yetersizliği tanısı almış ve poliklinikte takip edilen 1624 hasta dahil edilmiştir. Hastaların klinik verileri hasta dosyaları, elektronik kayıtlar ve gerektiğinde telefon görüşmeleri ile elde edilmiştir. İleri yaş kalp yetersizliği grubu, 75. persentil ve üzeri yaşında tanı alan hastalar olarak tanımlanmıştır. Hastalar medikal tedavi kullanımı ve dozlarına göre incelenmiştir Bulgular: İleri yaş kalp yetersizliği hastalarının %39,2'si NYHA fonksiyonel sınıf III ve %9,2'si NYHA fonksiyonel sınıf IV olarak bulunmuştur. İleri yaş grubunda sistolik ve diyastolik kan basınçları, erken yaş grubuna göre daha düşük saptanmıştır. Komorbid hastalıkların (hipertansiyon, diabetes mellitus, hiperlipidemi, KOAH) ileri yaş grubunda daha yaygın olduğu tespit edilmiştir. Beta-bloker ve ACE-i/ARB kullanımında hedef dozlara ulaşma oranları ileri yaş grubunda daha düşüktür. İleri yaş grubunda primer sonlanım noktasına ulaşma oranı %35 iken, erken yaş grubunda bu oran %25,2 olarak bulunmuştur. Cox-regresyon analizleri, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun artışının sağkalıma olumlu etkisini göstermiştir. Sonuç: İleri yaş kalp yetersizliği hastalarında komorbid hastalık yükü daha fazladır ve bu durum tedavi sürecini olumsuz etkilemektedir. Medikal tedavilerin hedef dozlara ulaşılması sağkalımı artırmakta ve tedaviye uyumun önemi vurgulanmaktadır.

Objective: This study aims to identify the comorbidities, the usage rates of heart failure treatments that improve survival, and the achievement of target doses in elderly patients followed up at the Heart Failure Outpatient Clinic of the Cardiology Department at Ege University Faculty of Medicine. Additionally, the study seeks to compare the differences in primary and secondary outcomes between the elderly and younger patient groups, and to investigate the impact of medical treatment doses on reaching the primary endpoint in the elderly group. Method: The study included 1624 patients diagnosed with heart failure and followed up in the outpatient clinic. Clinical data of the patients were obtained from patient files, electronic records, and, when necessary, through phone interviews. The elderly heart failure group was defined as patients diagnosed at or above the 75th percentile age. Patients were evaluated based on their use and doses of medical treatment. Results: Among the elderly heart failure patients, 39.2% were classified as NYHA functional class III, and 9.2% as NYHA functional class IV. Systolic and diastolic blood pressures were found to be lower in the elderly group compared to the younger group. Comorbid conditions (hypertension, diabetes mellitus, hyperlipidemia, COPD) were more prevalent in the elderly group. The rates of achieving target doses for beta-blockers and ACE inhibitors/ARBs were lower in the elderly group. The rate of reaching the primary endpoint was 35% in the elderly group, compared to 25.2% in the younger group. Cox regression analyses showed that an increase in left ventricular ejection fraction had a positive impact on survival. Conclusion: The burden of comorbid diseases is higher in elderly heart failure patients, which negatively affects the treatment process. Achieving target doses of medical treatments improves survival, emphasizing the importance of adherence to therapy.