Rekürren over kanseri hastalarında uygulanan tersiyer ve kuaterner sitoredüksiyon cerrahilerinin sağ kalıma etkisi ve morbiditesi
Öz
Amaç: Rekürren over kanseri hastalarında uygulanan tersiyer ve kuaterner sitoredüktif cerrahilerin sağ kalım ve morbidite sonuçlarının incelenmesidir.
Gereç ve Yöntem: Hasta kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Sağ kalım oranlarının tespitinde Kaplan-Meier sağ kalım analizi ve karşılaştırmalar için log-rank testleri kullanılmıştır. Tüm analizlerde anlamlı istatistiki değer p:<0,05 olarak kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya Şubat 2007-2012 tarihleri arasında rekürren over kanseri tanısı ile takip edilen 106 hasta dahil edildi. İkinci rekürrens nedeniyle 47 hastaya tersiyer, 3. rekürrens nedeniyle 12 hastaya kuaterner sitoredüksiyon uygulandı. Ortalama tanı yaşı 54,1±11,2; ortanca takip süresi 40 ay idi. Ortalama ve ortanca sağ kalım süreleri sırasıyla 66,5 ± 5,1 ve 56 ay idi. İkinci rekürrens sonrası tersiyer sitoredüksiyon yapılan hastaların sağ kalımı, yalnızca kemoterapi verilen hastalardan anlamlı olarak uzundu (73,8±7,3 vs 52,0±5,6 ay) (p:0,039). Tersiyer sitoredüksiyon hastalarında, platin duyarlı olanların sağ kalım süresi dirençli olanlardan daha uzun olarak tespit edildi (78,8±8,2 vs 44,4±6,4 ay) (p:0,121). Üçüncü rekürrens sonrası kuaterner sitoredüksiyon yapılan ve yapılmayan hastaların sağ kalım sürelerinin ise benzer olduğu görüldü (63,7±7,5; 62,7±8,3 ay) (p:0,616). Tersiyer ve kuaterner sitoredüksiyonlarda intraoperatif komplikasyon oranı %15; postoperatif komplikasyon oranı ise %20-25 idi. Cerrahi sonrası yoğun bakım ihtiyacı; tersiyer ve kuaterner sitoredüksiyonlar sonrası primer ve sekonder sitoredüksiyonlardan daha fazla idi (p:<0,0001).
Sonuç: Rekürren over kanseri hastalarında, tersiyer sitoredüksiyonun sağ kalım üzerine olumlu etkisi olabilir. Tersiyer ve kuaterner sitoredüksiyon cerrahileri sonrasında yoğun bakım ihtiyacının primer ve sekonder sitoredüktif cerrahilerden daha fazla olması; bu geniş cerrahilerin deneyimli merkezlerde gerçekleştirilmesini zorunlu kılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi
Kaynakça
- Bristow RE. Surgical standards in the management of ovarian cancer. Curr Opin Oncol Sep 2000; 12 (5): 474–80.
- Chi DS, Franklin CC, Levine DA et al. Improved optimal cytoreduction rates for stages IIIC and IV epithelial ovarian, fallopian tube and primary peritoneal cancer: a change in surgical approach. Women’s Oncol Rev 2004; 4, (4): 263–4.
- du Bois A, Reuss A, Pujade-Lauraine E, Harter P, Ray-Coquard I, and Pfisterer J. Role of surgical outcome as prognostic factor in advanced epithelial ovarian cancer: A combined exploratory analysis of 3 prospectively randomized phase 3 multicenter trials.Cancer 2009; 115 (6): 1234–44.
- Kapp KS,Kapp DS, Poschauko J et al. The prognostic significance of peritoneal seeding and size of postsurgical residual in patients with stage III epithelial ovarian cancer treated with surgery, chemotherapy, and high-dose radiotherapy. Gynecol Oncol 1999; 74 (3): 400–7.
- Harter P, Muallem ZM, Buhrmann C et al. Impact of a structured quality management program on surgical outcome in primary advanced ovarian cancer. Gynecol Oncol 2011;121 (3): 615–9.
- Muggia FM, Braly PS, Brady MF et al. Phase III randomized study of cisplatin versus paclitaxel versus cisplatin and paclitaxel in patients with suboptimal stage III or IV ovarian cancer: A Gynecologic Oncology Group study. J Clin Oncol 2000; 18 (1): 106–15.
- Zang RY, Zhang ZY, Li ZT et al. Impact of secondary cytoreductive surgery on survival of patients with advanced epithelial ovarian cancer. Eur J Surg Oncol 2000, 26 (8): 798–804.
- Zang RY, Li ZT, Tang J et al. Secondary Cytoreductive Surgery for Patients with Relapsed Epithelial Ovarian Carcinoma: Who Benefits? Cancer 2004; 100 (6): 1152–61.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Mart 2021
Gönderilme Tarihi
12 Mayıs 2020
Kabul Tarihi
19 Ekim 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 60 Sayı: 1